Redaksjonspennen i Hyrdingen

Nye kjem med i oppgåveneRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland lø., oktober 22, 2016 20:43:27

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 5, 20. oktober 2016

Hausten representerer ei endring på mange måtar. Trea og naturen skifter farge, dagane blir kortare, men i kyrkjer og bedehus blømer det som best nå. Trusopplæringsarbeidet er i full gong att og folk samlast på bedehusa.

Nye kjem med i oppgåvene og vi presenterer litt av dette i kyrkjebladet denne gongen. Lokalt har Lillian Sønstabø Johanssen teke over som trusopplærar i fleire bygder. Vi ynskjer henne velkommen i tenesta.

I november skal det tilsetjast ny sokneprest for Ølen og Bjoa. Det er fleire søkjarar så dette blir spennande. Takk Johannes, for mange år i ei god og aktiv teneste hos oss. Så skal Stavanger Bispedømme få ny biskop. Erling Pettersen legg ei av sine avskjedsgudstenester til Haugesund 2. des. Ei takk også for denne tenesta.

Om leiarar skifter, så er den lokale innsatsen viktig. Det kvar og ein gjer i si bygd er med og ber ordet om Frelsaren vidare til nye generasjonar. Ei særleg takk til deg som står i dette arbeidet.



Å møta det vonde med det godeRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland lø., oktober 22, 2016 20:34:27

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 4, 1. september 2016

Denne sommaren har vore prega av nyhetsmeldingar om terror fleire stader i Europa. Det er vanskeleg, ja, umogeleg for oss å forstå at menneskje kan gjera så mykje vondt mot uskuldige, mange av offera er endå til born. Mange har gjort terror i namnet på ein gud og ei gudstru.

I kyrkjene våre så er det ei anna lære vi forkynner. Om ein Gud som ber oss venda det andre kinnet til om nokon slår oss. Om Jesus som i Bergpreika sa (Matt.ev. kap.5):

- Men eg seier dykk: Elsk fiendane dykkar, velsign dei som forbannar dykk, gjer vel mot dei som hatar dykk, og be for dei som mishandlar dykk og forfølgjer dykk.

Det er vanskeleg å tenkja slik når vold og terror vert retta mot born og uskuldige. Likevel skal vi ikkje la hatet fylla oss, men halda fram med å gjera godt mot dei vi møter, og minna kvarandre på at vår Gud seier i sitt ord til oss: - Du skal elska nesten din som deg sjølv.

La oss møta det vonde med det gode, så skal det gode sigra.





Kyrkja sin fødselsdagRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland lø., oktober 22, 2016 20:27:22

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 3, 2. juni 2016.

Pinsen er nettopp forbi. Ei av dei viktige kristne høgtidene som også vert kalla «Kyrkja sin fødselsdag». Festen som markerer at den Heilage Anden vart sendt til disiplane. Det er ikkje så mange som tenkjer over kva dette betyr lengre, noko fleire innslag og intervju i media syner. Derfor er trusopplæringa som kyrkja har sett i gong så viktig, for å dela kunnskapen om den kristne tru og tradisjon.

Til hausten startar sokneråd og bedehusa i Skjold og Vikebygd opp «Alpha», ein serie med tankevekkjande, interaktive samlingar for å hjelpa deltakarane til å oppdaga kva den kristne trua handlar om. Eit spennande opplegg med samlingar annankvar onsdag – for alle som er nyskjerrige og har lyst til å snakka saman med andre om tema som har med tru å gjera. Les meir om dette inne i Hyrdingen (side 6).

Vi har fått mange nye landsmenn, nokre med ei anna tru enn vår eiga. Nokre stader opplever kyrkja auka frammøte når det i skulen eller lokalsamfunnet kjem tilflyttarar som praktiserer sin religion med bøn og tru. Også dei lokale norske tek til å tenkja over: Kva trur eg på? Fleire stader har dei slik opplevd at unge har auka frammøtet i kyrkja.

I alle kyrkjene våre har det vore konfirmasjon nå med mange unge i kvite kappar. Vi er takksame for at kyrkjelydane våre får dette høvet til å gi ungdommane kunnskap om den kristne trua når dei skal inn i det vaksne livet. Vi ynskjer dei alt vel og ber om at den Heilage Ande må vera med dei gjennom livet og hjelpa dei til tru.



Sjå, eg gjer noko nytt!Redaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland ma., mars 14, 2016 21:55:33

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 2, 17. mars 2016.

av Hanne H. Brekke (redaksjonsnemnda)

Våren kjem oss i møte nå. Underfulle er Herrens gjerningar. Det er fascinerande å sjå at nytt liv spirar fram, år etter år. Gleda over å sjå at det grønkast i li er like stor, år etter år. Vinteren har vore over oss med sin kulde og sitt mørke. Men våren kjem.

Når du ser rundt deg, kjenner du på optimisme eller pessimisme?

Gud er alltid noko meir og noko større enn det vi trur. Gud kan fortsatt overraska oss. Den heilage ande lever i og rundt oss. Den verkar i oss med si kraft. Dette betyr at Gud skaper, også i dag. At nye ting veks fram.

Det er ikkje det vi alltid har gjort, som nødvendigvis skal gjerast i dei dagane som ligge føre. Dette er det ikkje like lett å sjå, ta inn over seg, og forstå. Faktum er likevel at vi som einskildmenneske kan fremma endring og vekst, eller stå i vegen for endring og vekst.

I Jesaja 43, 19 står det:
«Sjå, eg gjer noko nytt. No spirer det fram. Merkar de det ikkje?»
Desse orda skal få utfordra oss, samstundes som vi skal vi få kvila i dei. Vi skal få så og vatna, så skal vi få legge veksten over i Gud sine hender. I byrjinga kan det vere vanskeleg å sjå at det faktisk er noko nytt som spirar fram.

Kan hende det spirar rundt føtene dine?
Kan hende spira ligg under føtene dine?
Kan hende du vil sjå det om du tar eit skritt til sida.

Våren er her og vitnar om nytt liv og nytt håp.
Gud søv ikkje.







Kyrkja vår i 2016Redaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland ti., februar 02, 2016 16:38:13

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 1, 28. januar 2016.

av Steinar Skartland, redaktør

Eit nytt år har teke til. Etter planen skal folket Vindafjord i dette året ta stilling til om kommunen skal halda fram som før eller slå seg saman med andre. Dette er eit spørsmål som også vedkjem kyrkjene som er organisert i fellesrådsområde innanfor kvar kommune. Også prosti og bispedømme kan verta justerte ved større endringar, m.a. dersom to kommunar som ligg i kvart sitt prosti går saman.

Biskopen må, grunna strammare økonomi, redusera på gudstenestetalet i Ølen sokn frå 3 til 2 gudstenester i månaden. Om dette vil redusera det totale frammøtet gjennom året, er ikkje sikkert. Dersom folk kjem dei to søndagane og ikkje deler seg på tre, kan det kanskje bli fleire samla når kyrkjeklokka ringer?

Det er mykje flott arbeid i kyrkjer og bedehus, men med åtte kyrkjer i kommunen vår så er det nok i fleire bygder ei utfordring både med frammøtetalet og med økonomien. Difor er vi svært takksame for at Vindafjord kommune har stilt opp og bidreg gjennom budsjettet med midlar til vedlikehald og drift. I år er det kyrkjegarden i Ølen som skal få ny veg, parkeringsplass og utviding. I andre bygder er det flott innsats for å byggja kyrkjelydshus.

Folk er glade i kyrkja, det er noko vi m.a. ser på julaftan då det mange stader var trongt i kyrkjebenkene på gudstenesta. Tradisjonen med å starta julefeiringa med ei familiegudsteneste står sterkt. Vikebygd er ei av bygdane der dette er ei musikalsk gudsteneste. ”Halve bygda” møtte saman med både korps og fleire lokale musikarar. Også godt besøkte julekonsertar viser at jul og kyrkje heng godt saman i folk sin tradisjon.





"Godt nytt kyrkjeår"Redaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland ti., februar 02, 2016 16:29:06

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 6, desember 2015.

av Steinar Skartland, redaktør

Ja, kyrkjeåret startar ikkje 1. januar, men 1. søndag i advent. Advent betyr komme eller ankomst og er ei førebuingstid for å ta i mot Jesus. Det er to ankomstar det vert fokusert på. Den første er då Jesus kom som eit lite barn. Den andre er når Jesus skal komma igjen for å skapa ei ny jord.

Nå er mange opptekne av å førebu seg på julefeiring. Pakkar, baking, husvask og pynting til advent og jul. Denne jula vil vi ha mange rundt oss som ikkje er i heimlandet sitt. Dei har flykta langt frå krig og vold. Kanskje du kan gle nokre av desse med ein julepresang eller ei helsing. Bli kjend med nye som er langt borte frå sin familie. Ta vel imot dei. Det er det beste utgangspunktet for å skapa fred og vennskap mellom folk.

I dette nummeret presenterer vi teikningar som born i Vindafjord har laga om korleis dei tenkjer seg det var den første jula. «Eit barn er født i Betlehem…» Slik lyder songen. Det skal vi nå feira i kyrkjene, bedehusa og i heimane.

Eg vil også ynskja god jul, godt nytt år og alt godt til dei som har teke i mot verv i sokneråda våre. Du er viktig og bidreg til eit godt lokalsamfunn også gjennom det arbeidet du skal delta i framover.

God jul og Guds signing over det nye året



Ein reiskap for din fredRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland ti., februar 02, 2016 16:23:52

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 5, oktober 2015.

av Steinar Skartland, redaktør

Valet er gjort. Nye er klare til å ta til i soknerådsarbeidet, saman med dei erfarne. Den viktigaste oppgåva for sokneråda er å arbeida for ei levande lokalkyrkje. Ein stad der Guds ord blir rikeleg forkynt, at døypte får trusopplæring, at barn og unge kan samlast om gode formål og at lekamleg og åndeleg naud blir avhjelpt.

Fokuser mest på det som kan vekkja og nære det kristelege livet i soknet og søk eit godt samarbeid. Gjer kyrkjer, bedehus og klubblokale til gode møteplassar, som kan leggja igjen gode minne som folket kan ta med seg vidare i livet.

Kyrkjene i Vindafjord har på ein god måte fått lagt opp arbeidet for alle aldersgrupper. Sokneråd, prestar, kantor,
kateket og andre medarbeidarar i trusopplæringa har i saman med frivillige i lag og organisasjonar sikra at det i kvar bygd er aktivitetar og tilbod tilpassa dei ulike aldersgruppene. Dette arbeidet må ha høg prioritet. Guds ord må leverast vidare til neste generasjon slik at dei kan kjenna at det er kjærleik som er det sentrale i bodskapen. I ei verd der nyheitene er fulle av krig, terror, bomber og mange som flyktar frå det vonde menneskje har sett i gang, kan det vera vanskeleg å få plass til omgrep som kjærleik, omsorg og glede. Men det må me halda fast ved, me som lever i eit av dei beste landa i verda. Me må be som Frans av Assisi:

Herre, gjer meg til ein reiskap for din fred. Hjelp meg å spreia kjærleik der hatet herskar, tru der tvil råder, håp der det er angst og naud. Hjelp meg å få koma med tilgjeving der det er gjort urett, å skapa forsoning der det er strid, å spreia lys der det er mørke, å gje glede der sorg tyngjer.

Meister, hjelp meg å søkja ikkje så mykje å bli trøysta som å trøysta, ikkje så mykje å bli forstått som å forstå, ikkje så mykje å bli elska som å elska.

For det er ved å gje at vi får, ved å tilgje at vi blir tilgjevne, ved å missa vårt liv at vi finn det. Det er ved å døy at vi står opp til æveleg liv.





ValetRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland ti., februar 02, 2016 16:16:53

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 4, august/september 2015.

av Steinar Skartland, redaktør

Eg ser på eit gamalt bilete. Ei gruppe godt vaksne menn i dress, kvit skjorte og slips. Dei er på jordskifte i bygda. Synfaring på jorde eller skogeigedom. Å bli spurd eller utvald til eit tillitsverv var ei ære, tidlegare. Ein kledde seg opp i respekt for tenesta ein var utvald til. Dei kjende seg viktige i rolla, sjølv utan høg utdanning og løn. Skulle få delta i styre og stell.

Denne gongen handlar mykje om val til sokneråd og bispedømmeråd. Det har vorte vanskelegare å få folk til å stilla seg til disposisjon for val nå. Fleire sokneråd må stille lister med færre namn enn det er krav til. Folk gjer sine val – og vel bort tillitsvervet dei blir spurde om å ta på seg. Men det er viktig å ha nokon som seier ja! Tusen takk til deg som vel å delta og ta ansvar i kyrkjelyden i di bygd. Det er ei viktig teneste du går til. Den gjer at born får trusopplæring og kyrkjedørene er opne for folk i helg og kvardag, glede eller i sorg. I kyrkjevalet kan ein delta alt frå fylte 15 år, så still opp på valdagen!

Som menneske står vi overfor mange val i livet. Nokon ber om hjelp, andre flyktar frå krig og forfylging og ber om vern og husrom, kva vel vi å svara?

Bibelen talar også om eit val. Om å seia ja til gåva Gud vil gje oss gratis: frelse i Jesu namn, eller å velja bort dette. Bibelen forkynner at Gud er glad i oss: «For så høgt elska Gud verda….». Det handlar om tru, men vi må gjera våre val.





Ta vare på fridommen. 70 år med fred.Redaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland fr., juni 05, 2015 19:55:54

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 3, den 4. juni 2015.

Av Steinar Skartland

Denne våren har vi feira 70 år med fridom for landet vårt. Ein fridom vi ikkje fekk utan kamp. På nasjonaldagen har vi også markert grunnlova vår. Den er på mange måtar fundamentet for fridomen. Men viktigast av alt er at det som er sentralt i feiringa den 17. mai, det er borna. Dei er framtida. Dei skal få veksa opp i det landet som vi byggjer. Både når det gjeld tankesett, korleis vi løyser utfordringar og korleis vi vel å ordleggja oss.

På nasjonaldagen syng vi: «Får Gud ikkje vera bygningsmann, me fåfengt på huset byggja.» Gjennom tusen år har bibelen vore eit grunnlag og ei inspirasjonskjelde for dei som har bygd opp landet vårt. Rettesnorene i dei 10 boda er eit godt grunnlag å formidla til borna våre, t.d.: Du skal heidra far din og mor di, Du skal ikkje stela, Du skal ikkje slå ihel, osv. Vi treng gode levereglar, eller ei grunnlov for livet vårt. Å halda desse ideala høgt er å la Gud vera bygningsmann.

Aldri meir krig, sa dei. I vårt land har vi klart å leva i fred, men ute i verda er det mange krigar. Også i form av terror. La oss ikkje falla i freistinga for å hemna, men å halda fast i dei gode ideala. La rettssystem få virka og politiet gjera sin jobb. Tala vel om kvarandre og ikkje minst: Lat oss halda fram med å feira nasjonaldagen med tog, jubel, leiker og med å setja borna i sentrum for dagen. Dei er framtida vår.



Bevar søndagen som ein fridagRedaksjonspennen

Opprettet av Steinar Skartland fr., juni 05, 2015 19:51:00

Les HER i kyrkjebladet Hyrdingen, utgåve nr 2, 26. mars 2015.

Søndagen, ein annleis dag.

Av Steinar Skartland

Søndagen – ein dag til å gjera noko anna. Møtast i familien, gå tur, oppleve noko kjekt saman, kvile og lade opp «batteria» eller for ein del, å samlast til gudsteneste. I debatten skal vi ikkje stikka under ein stol at mange framleis vektlegg Guds bod: Du skal halda kviledagen heilag.

Nokre må arbeida på kvildagen. Doktorar må hjelpe dei som er sjuke. Dyra skal få mat og kyrne må mjølkast. Andre må syta for at det er straum i leidningane og ljos i lampane. Jesus svara også på spørsmål om dette. Svaret hans kan du lesa i Matteus ev. kap. 12.

Det har vore ein lang tradisjon i vår kultur at dei som arbeider på søndagen, fordi dei må, får ekstra gòdar. Meir løn eller færre timar i arbeidsveka. Søndagsope i butikkane er ikkje berre eit brot på helgedagsfreden, det er også endå eit steg i retning av eit samfunn der alle dagar er like. På den eine sida forsvinn då grunnlaget for ekstra lønsgodar for ubekvem arbeidstid, på den andre sida forsvinn grunnlaget for å ha ein dag i veka som er spesiell. Ein dag tileigna familien eller til å bruka sinnet på andre ting enn kvardagens slit og møda. Så er dei truleg i mindretal i samfunnet, dei som vil innføra søndagsopne butikkar. Både arbeidsgjevarar, arbeidstakarar, organisasjonane og kyrkja talar i mot dette. Eg vonar vi kan halda på tradisjonen med å la søndagen vera ein annleis dag, og grunnane er fleire enn ein.

Nyt dei helgedagar og fridagar som du får.